ślepa miłość

[marta zoja]

wybieramy to co nieosiągalne
zamykamy oczy gdy jesteśmy
blisko na wyciągnięcie myśli
słowa potokiem wypływają

składamy ludzkim odruchom
hołdy ja w kręgu zakazanym
bożkom drzew w lesie żywiołom
czując niemoc w zwyczajności

wybrałeś mnie nie poznając

[tabakiera]

Byłam, czytałam.
I tyle mogę zostawić.
Nic nie wniósł do mnie ten wiersz.
Nic mnie nie zaskoczyło ani nie zachwyciło.

Pozdrawiam.

[Hosanna]

Bardzo nie lubię gdy swoje przemyśleniom nadaje się formę MY
drażni mnie ona i nie ufam jej
stoi za nią jakiś lęk przed totalnym podpisaniem się własnym nazwiskiem pod czymś

Zdarza mi się taki wiersz napisać
czuję czasem wielką presję tego uniwersalnego MY ,

ale najczęściej z wielkim bólem zmieniam to na JA

i to jest na nie

ale za końcówka wiersza to dla mnie skondensowana mądrość i to dotycząca szerszej populacji i to MY jakoś mi tu pasuje
"wybrałeś mnie nie poznając"

czy mamy wybór ?
czy nie wybieramy już w pierwszych sekundach mocno instynktownie i ..
i czy nie chcemy pozostać przy pierwotnym olśnieniu
zamykając oczy

w wierszu bohaterka rzuca to jako oskarżenie ku niemu
lecz czy ona poznała jego ?