Ostatniego lata....

[BerniM]

Szarobure lato
w lamparcie cętki,
zamarło epifrazą
w Twoich zimnych ,
blłękitnych oczach.
Nocą,ukrywam
mokre ciało,
wzbudzając pożądanie
drapieżnych pająków.
Przez sen,staram się
nie oddychać,
bo ukośne myśli pchają się
rozpychając starą prawdę,
która już żyć nie daje.
Spieszę się,odkrywając
kolejne karty życia.
Na przekór wszystkim żyję.

[lczerwosz]

Popraw drobiazg blłękitnych

bo ukośne myśli pchają się
rozpychając starą prawdę,
która już żyć nie daje.

Kojarzy mi się z przyrodą, gdzie nowe formy życia, zazwyczaj młodsze i bardziej przystosowane, dominują nad starszymi i słabszymi. Na nic empatia i dyplomacja. Walka o byt i wyścig szczurów.

[Marcin Sztelak]

Sam tekst nie jest zły chociaż nieco patetycznie infantylny, natomiast sama wersyfikacja i interpunkcja mnie osobiście odtręczają.

Pozdrawiam.