"Jak hartowała się stal"

[Strood]

Theodor Aldorno któregoś dnia
niczym kołdrę z jednorożcami odkrył
że po Oświęcimiu nie powinno się pisać poezji

inny narcyz w narożniku kuchennym
punktuje nieistniejącego Boga
że nie dał ludziom niczego według potrzeb

[eka]

A człowieka Bóg musi hartować, choćby ręką tatuującą nam numer na przedramieniu.

[Strood]

dzięki.
o ile pierwsza strofa obleci,
druga nie bardzo
konieczna trzecia tercyna o lewackiej wrażliwości, hurtowym humanizmie, które odbierają realną ocenę rzeczywistości, tępią w nas zdrowy instynkt samozachowawczy, myślenie najpierw o sobie