epitafium dla wędrowca

Wiadomość

#1 Post autor: AS*** » 02 gru 2025, 17:40

nie przywiązuj się do mnie
bo przecież nie warto
kosić niebo by lepiej było widać gwiazdy
spadające z życzeniem które ścisza słowa
wysuszone jak kwiaty z tamtych łąk
za miastem

śmierć się bawi przy drodze
z nadzieją na miłość
odkleja rzeczywistość od marzeń
dla cieni
spina z ziemią na której wyrosły milcząco
kolory zdarte kształtom
zaklętym w kamienie

#2 Post autor: **eka** » 03 gru 2025, 16:38

Życie napisało epitafium dla wędrowca?
Hm, bo tak mi się składa pierwsza jego część z drugą.
Piękny wiersz, AS*** -ie.

#3 Post autor: AS*** » 04 gru 2025, 13:05

dziękuję

o niewielu swoich wierszach mogę powiedzieć że je lubię
ale ten akurat - tak

#4 Post autor: **eka** » 06 gru 2025, 21:34

AS*** pisze: ↑
02 gru 2025, 17:40
nie przywiązuj się do mnie
bo przecież nie warto
kosić niebo by lepiej było widać gwiazdy

Zatrzymuje na długo.