Zaświaty

[Toyer]

Świat nie ma imienia, nie posiada twarzy,
to ludzie się nazywają ludźmi,
a ziemia się z grobu patrzy
na ciała tych, co odeszli

Wystarczy zwykłe „odejdź”
z ust Boga wypowiedziane,
a już jesteśmy gdzieś —
niedosięgnięci czasem.

Jestem brzmi dumnie,
Będę odprawia rytuały,
Byłem — pożegnaniem.
Z duszą jesteśmy sami.

Czy za światem są światy,
gdzie nie mieszka człowiek —
ten okrutnie zmęczony
życiem, co wciąż ucieka?

[Krokus]

Powiem dalej kiepsko.
świat nie ma imienia
ludzie nadają nazwy
natomiast: a ziemia z grobu patrzy. To jest bardzo kiepski, czyżby ziemia była w grobie? potem jest równie kiepsko: na ciała tych, co byli, wystarczy : na tych co odeszli, ale z ta ziemią patrzącą z grobu to nic ciekawego nie wyjdzie. Następna zwrotka cała do przekształcenia, albo wymiany Będę odprawia rytuały? Byłem - pożegnaniem? Następna zwrotka: ten okrutnie zmęczony od życia, co wciąż ucieka? Hm... to się nie broni, raczej : zmęczony życiem, wieczny uciekinier? No nie wiem, ale przemyśl i jeszcze raz spróbuj coś z tym tekstem zrobić.

[Toyer]

Dzięki - dwie poprawki naniosłem jeszcze przemyślę