skała i opoka

[biegnąca po fali]

dokąd odchodzą dni
czy tam skąd przychodzisz

nie chcę znać drogi
chcę tylko iść
nawet jeśli zgubię sens
zmyślony powód
do siania wśród pożóg
ty ześlesz deszcz

i zazieleni się popiół
ściany zakwitną kwiatami spod pędzla
podłogi i łóżka
wszystko nasycone światłem
które zatarł czas

jestem od nowa
sen jak mała śmierć
mija bo czeka droga
i nogi gotowe iść
bez pytań o to
czy rozstąpią się wody
płomienie
kiedy skończy się czas

ty będziesz

[eka]

Ten prolog i pointa...
Ewo, jesteś moją młodszą, duchową siostrą.

Mega liryk.
Brak odpowiednich słów, napiszę Ci tylko, że rozumiem każdą frazę, nie tylko umysłem.