MATKA KOREANKA (na podstawie obrazu W. FANGORA)

[biegnąca po fali]

matka śpi
już nie kaszle przez dym
z płonących ruin

jej plecy przestały drżeć
odkąd wyszedł z niej ból
milczy uparcie

powietrze poszarzało
może to niesie się dym
a może zmierzch

później noc i chłód
przejdzie z matki na syna

słońce nieprędko wstanie
nowy dzień
przyniesie nową gorycz
ramiona które nie utulą
nogi odmawiające drodze

ten mały chłopiec musi to czuć
choć nie może rozumieć

nie wie dokąd iść
kiedy matka śpi
i śni ziemię twardą jak Bóg
wyrzeźbiony z kamienia

[eka]

Pod wielkim wrażeniem odbioru jestem, tego ujęcia w słowach...

[biegnąca po fali]

Dziękuję, Ewo:)