od nowa

[eka]

Obie są dobre, na mnie podziałał pierwowzór mocniej, ale to zależy od Ciebie.

Hm. Tytuł bardzo dobry, bo czytam jak odnowę istnienia, taką zgodę na psychiczny, mentalny kanibalizm, by stać się częścią jego/adresata wiersza/ całości.

Kiedyś poszukiwałam z nadzieją bycia z kimś JEDNOŚCIĄ.
( tutaj: https://stare.osme-pietro.pl/viewtopic.php?f=19&t=16391 )
A to nie jest możliwe w harmonii. Nie ma tożsamości podwójnej.
Ale mną rzuciłaś w tym wierszu.

[Mchuszmer]

O, teraz wyraźniejsze to biblijne zakorzenienie. Ciekawie! Choć faktycznie zmiany daleko idące, teraz się skłaniam ku tej delikatniejszej części interpretacji. Ale czy aż tak zmurniona wersja współgra z pierwotnym zamysłem? Dobrze przemyśl, nie chciałbym, żeby mój gust (właściwie to tylko z 1. strofą miał problem) był szkodnikiem w tej sprawie.
W każdym razie wrodzone czepialstwo każe mi kręcić nosem na połączenie 3. i 4. wersu. Nie wiem, czy zmieniłbym formy czasowników, dał "że" czy w ogóle powrócił do trybu rozkazującego.

[Marcin Sztelak]

Wersja druga zdecydowanie bardziej do mnie przemawia.

[datura]

Dzięki, chodzi Ci o wersję po zmianach?

[Marcin Sztelak]

Tak, po zmianach.