Wczorajsze jutro

[Toyer]

Każde wczoraj będzie kiedyś jutrem
i zostanie nutą w sieci zdarzeń,
gdy oddechy nasze wreszcie zasną,
pozostanie tylko wieniec z marzeń.

Pewnie wkrótce wszystkie gwiazdy zgasną,
z chmur deszczowych woda wyparuje,
księżyc się udusi z braku tlenu,
nawet biedne słońce rozchoruje.

Co ma swój początek to i koniec,
nie poradzi tu najtęższa głowa,
pozostaje tylko dniem się cieszyć,
żyć spokojnie, a smutki pochować.

[eka]

Wczorajsze jutro? Wszystko od pewnego momentu, chwili końca świata, zaczyna się na nowo. I powtarza już przebyty cykl istnienia w identycznej odsłonie. Bodajże Fryderyk Nietzsche był wyznawcą tego poglądu.

Pointa jest spokojnym godzeniem się ze stanem rzeczy, może dlatego, że wczoraj się powtórzy, kiedyś będzie jutrem.

[Toyer]

Nie znałem tego poglądu Nitzchego. Z tym powtarzaniem kojarzy mi się też Nostardamus, który odkrył że pewne wydarzenia cyklicznie się powtarzają

[eka]

Ale tylko pewne, a raczej kopiuje się mechanizm ich zaistnień.
Nie jestem zwolennikiem tego poglądu. To byłoby nudne, a i często okrutne.