Krawcowa

[Toyer]

Życie jest krawiecko krótkie
zanim założysz spodnie
śmierć zakłada już suknię

ubrany we własne istnienie
rozpięty szukam i znajduję
tą jedyną sensu koszulę

guziki wcale niepotrzebne
i tak dopnie się ubranie
tego kim jestem kim pozostanę

krawcowa los wciąż szyje
całego mnie na miarę
z jedną myślą na maszynie

goły się urodziłeś
nagim pozostaniesz

[tabakiera]

Życie jest krawiecko krótkie
zanim założysz spodnie
śmierć zakłada już suknię

- nie wiedzieć czemu skojarzyło mi się z trudnością z określeniem własnej płci, tak modnym ostatnio tematem.


Jak dla mnie to krawiectwo tak trochę na siłę.
No a z tym dopinaniem i rozpinaniem to już męka.

[eka]

ubrany we własne istnienie
rozpięty

... rozpięty z istnienia, inspirująca metafora.
Czyli - umierający, umarły?
Dla mnie najciekawszy fragment wiersza.