Życie na opak

[BerniM]

W moim życiu na opak
Jesteś gwiazdą na aksamitnym niebie,
starającą się niczym nie wyróżniać,
być taką, wiesz, jedną z wielu....
Uczyć się, spod przymkniętych powiek
składać Twoją twarz w jedną całość,
rozsypaną z wielu kawałków
jak puzzle.
Chodzić z przepraszającym uśmiechem
tak na zapas, jak z tą kolorową parasolką,
ukrytą w białej,płóciennej torbie,
w ten, jakże piękny, słoneczny dzień.
Szukać Boga,
ale nie we wzniosłych sprawach,
wielkich rzeczach,
ale w tej kropli deszczu,
jakby On ukrył się tam od niechcenia.
Jakby tam, chciał nas nauczyć
piękna kryształu i mnogości barw.
Mówić kocham,
jakby w tym jednym, magicznym słowie
była cała instrukcja Ciebie.

[Alek Osiński]

w ten, jakże piękny, słoneczny dzień.
Szukać Boga,
ale nie we wzniosłych sprawach,
wielkich rzeczach,
ale w tej kropli deszczu,
jakby On ukrył się tam od niechcenia.
Jakby tam, chciał nas nauczyć
piękna kryształu i mnogości barw.
Mówić kocham,
jakby w tym jednym, magicznym słowie
była cała instrukcja Ciebie.

O tak, zgadzam się. To jak dwa przykazania miłości
w których ukrywa się cała prawda : )

[Marcin Sztelak]

Pięknie, lirycznie, być może bliżej prozy poetyckiej, ale właściwie ma to niewielkie znaczenie.

Pozdrawiam.