Pomiędzy nami

[Marcin Sztelak]

wciąż panuje niecna powtarzalność,
nanizany na cienką nitkę rzęsy zaplątanej
w na wpół przymknięte usta
boję się domknięcia.

Być może to tylko senność
nadchodzącej zimy okrywa mgłą twoje zdjęcie.
Głos cichnie w zagęszczonym powietrzu,
kroję je o poranku w cienkie plastry.

Chociaż to kicz, jednak w kształcie serca,
które tylko dla niepoznaki nazywam
kolorem w tali.

Przecież nie układam pasjansa,
zbyt zajęty sczytywaniem śladów
po zewnętrznej stronie okna.

Przy którym wciąż wierzę w twoją
letnią sukienkę.

[eka]

nanizany na cienką nitkę rzęsy zaplątanej
w na wpół przymknięte usta

- skomplikowane, jakoś nie potrafię sobie wyobrazić procesu.

Pozostałe zwrotki - bardzo udane w zapisie autoautorskie czytanie.

[tabakiera]

Łoł, liryczny i romantyczny Marcin Sz.!
Z tą rzęsą to widzę wygibas z całowaniem oka ukochanej.
Tak, żeby nie dotknąć.
Karkołomny z lekka, ale czuły.

Wiara w letnią sukienkę?
Wiara w ucieleśnienie ukochanej.
W jej kobiecość i istnienie.

Pasjans trochę przypomina mi "pasjans z samych serc" w "Jej portrecie".

No i wiersz mówi mi o tym, że:
"naprawdę jaka jesteś nie wie nikt"
i
"uniosę twój zapach snu
rysunek ust, barwę słów
niedokończony, jasny portret twój"

tylko językiem Sztelaka.

[Hosanna]

podoba mi się wiara w letnią sukienkę

staje sie ona sztandarem wzywajacycm mężczyuznę do wielkich czynów

skoro wciąż reagujesz to znaczy że masz jeszcze jakies czyny do zrobienia

wszak sukeinka to tylko wyzwalacz energii która w Tobie jest